|
Zawadzkie
otrzymało prawa miejskie 7 lipca 1962 roku. Jako
osada istniało jednak już o wiele wcześniej, a jej historia związana
jest z hutnictwem żelaza. Najwcześniej, bo w 1790 roku, na terenie
obecnego Zawadzkiego powstała kolonia węglarzy. Nazywano ją Filipolis
od imienia hrabiego Filipa Colonny, chociaż miejscowi
używali nazwy Pustki. Na początku XIX wieku powstała kolonia Świerkle,
a w 1824 roku kolonia Bemowskie dla robotników huty
w Żędowicach. Po wybudowaniu Zakładu Zawadzkiego w1886 roku (od nazwiska
pierwszego dyrektora generalnego Franciszka von Zawadzky),
powstała następna kolonia robotnicza nazwana Zawadzkie (wcześniejsza
nazwa to Moczydoły, a to ze względu na wielość bagien
i stawów w okolicach płynącej nieregularnie rzeki Mała Panew). Była
to dzielnica domów wybudowanych na północny-wschód od ówczesnych pieców
fryszerskich. Tak więc już ponad 160 lat temu huta stała się zalążkiem
przyszłego miasta przemysłowego. Kolonie Filipolis, Świerkle, Bemowskie
i Zawadzkie tworzyły w latach czterdziestych XIX wieku odrębne przysiółki,
otoczone gęstym lasem.
W 1880r. powstało Stare Zawadzkie
- obecnie rejon ulic: Andrzeja, Księdza Wajdy, Stawowej, a w roku
1888 - Żydownia, zwana także Palestyną (ufundował ją bogaty Żyd wrocławski
Izrael Pinczower, stąd nazwa). Połączenie okolicznych osad w samodzielną
gminę pod nazwą Zawadzkie nastąpiło na mocy Dekretu Pruskiego z 31
maja 1897r.. Już wówczas posiadała ona szereg obiektów typowo miejskich:
szkoły, szpital, aptekę, stację kolejową oraz dwa kościoły: katolicki
i ewangelicki. W 1916 r. przystąpiono do zabudowy pasa po obu stronach
drogi Opole - Tarnowskie Góry. W 1923r. rozpoczęto budowę osiedla
robotniczego, obecnie ul. Mickiewicza. W latach 1937 - 1939 zbudowano
ulice noszące dziś nazwy: 1 Maja, Karola Miarki i Krótka.
W czasie I wojny światowej wybudowano na terenie huty centralną kotłownię
z kominem wysokim na 96 m, który funkcjonuje do dziś i jest najbardziej
widocznym hutniczym akcentem w krajobrazie miasta.
W okresie międzywojennym powstawały kolejne zespoły mieszkalne. Z
tego okresu pochodzi m.in. budynek dzisiejszego Urzędu Miasta i Gminy
Zawadzkie, stacji kolejowej i obecnego gimnazjum w Zawadzkiem. W latach
pięćdziesiątych i sześćdziesiątych XX wieku powstały zespoły mieszkalne
przy dzisiejszej ul. Powstańców Śląskich i na Nowym Osiedlu, a w latach
siedemdziesiątych - Hala Sportowa i żłobek. W 1954r.
Zawadzkie otrzymało status osiedla.
Punktem zwrotnym rozwoju całej gminy
stały się lata 1961-65, kiedy w hucie wybudowano walcownię oraz ciągarnie
rur stalowych. Prawie z całej Polski przyjeżdżali tu ludzie do pracy.
Huta rozwijała się i rozbudowywała, a wraz z nią miejscowość, która
przestała już być tylko osiedlem robotniczym.
Droga od kolonii robotniczej do miasta zamknęła się datą 7 lipca 1962
roku, kiedy to na wniosek radnych Zawadzkie uzyskało prawa miejskie.
Po latach rozwoju
niegdysiejsza osada awansowała do rangi miasta.
|
FOTO:
|
| |
|
|

Tablica wmurowana z okazji pierwszej rocznicy
nadania praw miejskich.
|

Najbardziej hutniczy akcent w krajobrazie
Zawadzkiego - komin.
|
| |
|
Na podstawie:
|
Broszura "Zawadzkie
- 40 lat praw miejskich"..
|
| |
|
|
Dodał:
|
Drożdżu..
|
| |
|