Pracownia tkacka, nowy ford do przewozu niepełnosprawnych, wyremontowana stołówka - w Warsztatach Terapii Zajęciowej w Zawadzkiem dużo się dzieje i są na to pieniądze.

Piątek, godzina czternasta na dużym owalnym stole pojawiają się kubki z parującą kawą i ciasteczka. Po obiedzie i popołudniowych porządkach warsztatowicze siadają do podwieczorku. To moment na luźne pogawędki. Za chwilę zaczną się szykować do odjazdu do rodzinnych domów.
Andrzej Kaczyński z Zawadzkiego, od kilku tygodni nowy uczestnik WTZ-etów, opowiada o codziennych zajęciach. - Od rana darłem na kawałki płótna, z których będziemy robić materiały na krosnach. Po południu zamiatałem podłogę i wkładałem nowe worki do koszy na śmieci.
Równie młoda stażem jest Agnieszka Tiszler z Kolonowskiego. Po skończeniu szkoły specjalnej w Opolu przez ostatnie kilka lat była w domu. - Bardzo mi się tu podoba - uśmiecha się. - Poznałam nowych ludzi. Wychowawcy są bardzo mili.

Zawadzkie warsztaty się rozrastają. Agnieszka i Andrzej razem z trzema innymi osobami trafili do nowej pracowni tkacko-wikliniarskiej. W kolejce na miejsce w Zawadzkiem czeka jeszcze ponad dwudziestu chętnych z okolicznych gmin: Zawadzkiego, Kolonowskiego i Jemielnicy.
Odkąd w 2001 roku powstały warsztaty, w budynku, który zajmują, ciągle coś się zmienia. Teraz trwa remont dawnej świetlicy, gdzie powstanie stołówka. Do dotychczasowego miejsca, gdzie uczestnicy jedli posiłki, przeniesiona zostanie pracownia rękodzieła artystycznego, natomiast w pomieszczeniu po niej zasiądą "wikliniarze". Kuchnię przeniesiono do sali tuż obok nowej stołówki, a w dotychczasowej kuchni stanęło krosno tkackie.

Roczne utrzymanie WTZ-etów kosztuje 269 tys. zł, z czego 90 procent daje Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych. Resztę dokłada starostwo powiatowe, które stworzyło WTZ-ety. W warsztatach pracuje osiem osób: kierownik, główna księgowa, czterech instruktorów, rehabilitantka i kierowca. - Musimy także zatrudnić psychologa - mówi Andrzej Maryniak, kierownik WTZ-tów w Zawadzkiem.